ฤดูรัก ฤดูเลิก

posted on 19 Apr 2013 13:29 by clepsydra
 
 
 
 
 
 
 
อากาศกำลังเปลี่ยน ฤดูกำลังเปลี่ยน
จากหน้าหนาว เวลากำลังล่วงเลยผ่านไป หน้าร้อนกำลังคืบคลานเข้ามา
ชีวิต ไม่ว่าจะฤดูไหนๆ เราก็ใช้มันไม่ต่างออกไป ชีวิตคนเราก็คงมีอะไรไม่มาก
ทำงาน เที่ยว พักผ่อน ชีวิตผมก็คงเหมือนกัน
 
 
 
 
 
มีข่าวเพื่อนคนนึงที่เพิ่งเลิกกับแฟนที่คบกันมาสิบสองปี
สิบสองปีนี่นานมากๆ ไม่อยากจะคิดว่าชีวิตขอเธอหลังจากนี้จะเป็นอย่างไร
ลองนึกกลับไป สิบสองปีที่ผ่านมา มันคงมีเหตุการณ์อะไรหลายๆอย่างในชีวิต
ที่เขาทั้งสองได้ร่วมสัมผัส และร่วมสุขกันมา
แต่วันนี้ สิบสองปีที่ผ่านมามันคงไร้ความหมาย ทุกความสุข ทุกความทรงจำ
มันคงเป็นสิ่งที่เราจะลืมมันมากกว่า 
 
 
 
 
 
 
 
นึกถึงตอนที่ผมเลิกกับใครคนนั้นใหม่ๆ มันไม่ง่ายเลยที่จะลืมเรื่องราวในอดีต
ชีวิตโซซัดโซเซไปพักใหญ่ กว่าจะจับต้นชนปลาย ลืมและเริ่มต้นใหม่ได้
ความทรงจำที่สร้างร่วมกันมาสิบสองปี มันไม่ง่ายเลยสักนิดที่จะลืมได้ชั่วข้ามคืน
ก็ได้แต่หวังว่า เพื่อนคงจะเข้มแข็ง ผ่านมันไปได้ และหายเจ็บในเร็ววัน
 
 
 
 
 
 
 
ในฐานะที่เคยเจอเรื่องร้ายๆในชีวิตมาก่อน ก็ได้แต่ให้คำแนะนำเบื้องต้นไป
แนะนำให้เจอเพื่อน ระบายกับเพื่อน คุยกับเพื่อนเยอะๆ
เพราะนั่นมันจะทำให้เรามีเวลาพร่ำเพ้อและคิดถึงวันเก่าๆน้อยลง
เพื่อนคนนี้ตอบกลับมาว่า มีเพื่อนน้อยจริงๆ จะทำไงดี?
บางทีผมก็ว่ามันไม่จำเป็นที่ต้องมีเพื่อนเยอะ
ขอแค่เพื่อนดีๆซักคนที่คอยฟังคอยอยู่ข้างๆเป็นเพื่อน บางทีมันก็พอนะ
 
 
 
 
 
 
ทำตัวเป็นที่ปรึกษาให้คำแนะนำเพื่อนต่างๆนานา
แต่ก็ไม่รู้ว่า จริงๆแล้วที่ตัวเองเลิกเหงา เลิกเศร้า เราทำยังไงกันหนอ?
มันก็เหมือนคนไม่สบายแล้วไปหาหมอหลายๆคน ได้ยามาหลายๆตัว
แล้วเราก็กินยาทั้งหมดที่ได้มา พอวันนึงที่เราหาย เราเลยไม่รู้ว่าเราหายด้วยยาตัวไหน
ถึงตอนนี้เพื่อนคงต้องลองแล้วแหละ ลองมันทุกวิธี เผื่อจะมีวิธีใดวิธีหนึ่งที่ทำให้มันหาย
 
 
 
 
 
 
 
สำหรับตัวเอง แม้จะใช้เวลานานหลายปีรักษาแผลเก่าๆ แต่สุดท้ายมันก็หาย
หายเร็วหายช้า มันขึ้นอยู่กับตัวเราทั้งนั้น 
อกหัก มันช้ำข้างใน มองไม่เห็นแผล บอกไม่ได้เหมือนกันว่าเมื่อไหร่จะหาย
แต่เมื่อเราเจ็บ"ข้างใน"เราก็ต้องรักษาจากภายใน
และใจของเรานี่แหละ สำคัญที่สุด
 
 
 
 
 
 
ไม่ได้บอกว่าเวลาที่ผ่านมาสิบกว่าปี แผลมันจะหายช้ากว่าคนที่คบกันระยะเวลาสั้นๆ
เพราะเรื่องอย่างนี้มันอยู่ที่ใจ ใครจะไปรู้ เผลอๆวันสองวันผ่านไป อาการอาจจะหายเป็นปลิดทิ้งก็เป็นได้
รู้ว่าตอนนี้เพื่อนเหงา เพื่อนเศร้า เพื่อนเจ็บ แต่ถ้าเพื่อนใจไม่แข็ง อ่อนแอ เพื่อนก็ยังเจ็บอย่างนี้ต่อไป
เพราะฉะนั้น ตอนที่เราเจ็บ เราก็ร้องไห้ออกมาให้พอ ปล่อยโฮออกมาอย่าได้อายใคร
ตอนที่เหงา เศร้า เราก็เศร้าให้สุดๆ เราจะได้ไม่ต้องมาทำอะไรซ้ำหลายๆรอบ
เพราะนั่นเท่ากับว่า เราทำให้ตัวเราเจ็บซ้ำแล้วซ้ำอีก
 
 
 
 
 
 
 
ส่วนตัวผมเอง ตอนนี้อาการหายเป็นปลิดทิ้ง เดินตัวปลิวเชียวหละ
มีหลายๆคนเป็นห่วงว่า ร่อนไม่เหงาเหรออยู่คนเดียว?
จริงๆแล้วไม่เคยคิดเลยว่าการเป็นโสด อยู่คนเดียวมันจะเหงา
ดีซะอีก เพราะนั่นมันทำให้เรามีเวลาอยู่กับตัวเอง คิดอะไรไปเองเพลินๆ
มันดูมีค่ามากกว่าเอาเวลาไปทิ้งให้ใครสักคนหนึ่ง ซึ่งสุดท้ายแล้วเวลาเหล่านั้นก็หมดไป
โดยที่ไม่เหลืออะไรให้เราได้เก็บไว้ ไม่แม้แต่ความทรงจำ
 
 
 
 
 
 
มีหลายคนที่แนะนำคนดีๆให้รู้จัก ก็เห็นด้วยว่าดี
แต่ไม่อยากเลือก ไม่อยากเริ่ม และก็ไม่รู้ว่า ไอ้ที่เห็นว่าดีๆเนี่ย มันจะดีได้ถึงไหน
แค่แอบมอง บางทีมันก็มีความสุขกว่า จริงๆนะ(อารมณ์ติสต์จริงๆ)
สถานะตอนนี้เลยโสดสนิท ไม่รักใคร ไม่ชอบใคร และก็ไม่มีใครหลงเหลืออยู่ในใจอีกด้วย
ผมว่าอย่างนี้แหละ มันคือความสุขที่แท้จริง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
มันมีหลายทางที่จะทำให้เพื่อนมีความสุข
ลองคิดดูดีๆ ใช้สติ ซักพักความทุกข์มันก็หายไปแระ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
นายอาร่อน
 
 
 
 
 
Cool

Comment

Comment:

Tweet

อยู่ในสภาวะจะไปก็ไม่ไปจะอยู่ก็ไม่อยู่
มันมึนๆ งงๆ บางทีเวลามันอาจจะไม่ช่วยอะไร
ถ้าอะไรๆ มันยังไม่เคลียร์
(จากไปแบบเซงๆ angry smile )

#3 By on 2013-04-24 17:50

โสด สุข สนุกสนาน ฮัวฟ์! question

#2 By คุณก็อตจิ on 2013-04-20 19:09

Hot!
พี่ขอสารภาพว่า..พี่กำลังร้องไห้อยู่

#1 By ta_THINK_nhong on 2013-04-19 15:17