อยากให้เหวี่ยงก็จะเหวี่ยง
posted on 24 May 2012 21:39 by clepsydra
เรื่องเมื่อวันก่อน เรื่องเกิดขึ้นที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง ตอนตีหนึ่งกว่าๆ เนื่องจากมีอุบัติเหตุและมีชาวต่างชาติบาดเจ็บ นายอาร่อนเลยต้องแหกขี้ตาพาแขกไปส่งโรงพยาบาล ถึงโรงบาลก็ให้แขกลงไปนั่งรถเข็น แล้วผมก็วนรถไปจอด กลับเข้าไปในโรงพยาบาลก็เห็นแขกเข้าไปเช็คอาการกับคุณหมอเรียบร้อยแล้ว ก็เลยเดินไปถามพยาบาล(จริงๆน่าจะเรียกว่าพญามาร)ที่ยืนอยู่หน้าเค้าท์เตอร์ว่าแขกได้ให้หมายเลข Passport รึยัง และนี่คือบทสนทนา
อาร่อน: ได้ชื่อกับหมายเลข passport ของคนไข้ยังครับ?
พยาบาล: ทำไมคะ ถ้าอยากได้ข้อมูลลูกค้า ไปติดต่อลูกค้าเอาเองนะคะ ที่นี่ไม่ให้ข้อมูล(ตอบเหวี่ยงๆ)
อาร่อน: อ๋อ ป่าวครับ ผมพาเค้ามา
พยาบาล: แล้วไง? (กระแทกเสียงใส่กุด้วย)
อาร่อน: ไม่มีไรครับ ก็ถ้ายังไม่ได้จะได้บอกให้เอาบุญ (พูดแบบนิ่มๆ แล้วก็เดินไปนั่งรอที่โซฟา)
แอบสังเกตุเห็นหน้าชีบึ้งๆ นี่แค่เบาๆ
แล้วที่โรงพยาบาลนี้มันก็จะมีค่านำส่งคนไข้ด้วยสำหรับแท็กซี่ พอแขกไกล้เสร็จธุระ นายอาร่อนก็เข้าไปดิดต่อ แล้วอิหัวหน้าพยาบาลคนเดิมก็รับเรื่อง
อาร่อน: ติดต่อรับค่านำส่งคนไข้ครับ
พยาบาล: นั่งอยู่ได้ตั้งนาน ทำไมเพิ่งมาติดต่อ (ชียังไม่เลิกเหวี่ยง)
อาร่อน: (เงียบ)
รับเอกสารแล้วผมก็เดินไปเบิกเงินที่แคชเชียร์ ได้เงินมา 200 บาทจากแคชเชียร์ ผมก็เลยเดินไปที่เค้าเตอร์เดิม เจอพยาบาลคนเดิมยืนอยู่ พร้อมกับลูกน้องอีกสามคนด้านหลัง ผมควักเงินที่ได้มาเมื่อกี๊แล้วก็วางตรงเค้าเตอร์ พร้อมกับพูดดังๆว่า
อาร่อน: ฝากทำบุญด้วยนะครับ สงสัยแถวนี้จะมีพวกที่ต้องการส่วนบุญอยู่กันเยอะ
แล้วผมก็เดินออกจากโรงพยาบาล ไม่รู้ว่าอิพยาบาลคนนั้นจะเป็นไงบ้าง แต่รู้แค่ว่ามันคงอายสายตาคนป่วยหลายๆคู่ และพนักงงานอีกหลายๆคนตรงนั้น และแน่นอน มันคงหงุดหงิดไปตลอดคืน นี่แหละ เสือกเหวี่ยงไม่เลือกที่
นายอาร่อน